Derme çatma evlerin, eski ve yıkık dökük binaların arasında yükselen yepyeni bir bina… Yaz okuluyla açılışını yapıp, artık eğitime bu yeni binasında devam edecek olan bir vakıf üniversitesi ve yüksek ücretler ödeyerek eğitim alan varsıl öğrenciler… Hayatında ilk kez İstanbul’un bu yüzüne dahil olan gençler… Öte yanda umutla haset, kaygıyla fırsatçılık arasında kalakalmış mahalleli gençler… Ve tüm bunların arasında sıkışmış bir genç: Genco. Genco, Yalova depreminde hayatı değişen nice insandan biridir. 45 sn’lik deprem onun yalnızca anne ve babasını değil; hazırlanmakta olduğu tüm geleceği de yok eder. Piyanoya olan büyük tutkusu nedeniyle Genco, ailesini o gece Yalova’da kalmaya ikna eder ve bu çocuksu istek ona korkunç bir felaket olarak geri döner. Genco, bir süre sonra Yalova’dan ayrılır ve İstanbul’a, deprem sırasında ona yardım eden taksici Ahmet’in mahallesine gelip yerleşir.Genco, ölüsü bulunamadığı için sağ olduğuna inandığı kız kardeşinin izini sürmektedir. Yakınlarına zarar vermiş olmak onu öylesine sarsar ki, depremden sağ ama hafızasını yitirmiş bir durumda kurtulup da bir ailenin yanına evlatlık verilen kardeşi Gülay’a bile kimliğini açıklamaktan çekinir. Tek yapabildiği koruyucu bir gölge gibi Gülay’ın çevresinde dolaşmak ve onu mümkün olan tüm tehlikelerden korumaktır.